Bana “Kadın Neden Girişimci Olmalı?” nın resmini çizebilir misin?
denildiğinde Benim Zihnimde oluşan Sahnede yarattığım resim:
Bir eşikte duran bir kadın görüyorum.
Arkasında geçmiş var:
sessizce yapılan işler, görünmeyen emek,
“olsa da olur” denmiş fikirler.
Önünde ise net bir yol yok.
Ama olasılıklar var.
Elinde hazır bir harita yok;
ama yön duygusu var.
Bu kadın girişimci olduğunda:
Bir bina dikmiyor, zemin kuruyor
Bir iş kurmuyor, alan açıyor
Bir kapıyı çalmıyor, kapı olmayı seçiyor
Etrafında başkaları beliriyor:
başka kadınlar, çocuklar, gençler…
Onlar bu kadına bakıp şunu görüyor:
“Demek ki mümkün.”
