Bugün gençlerin en çok ihtiyaç duyduğu şey;
kusursuz başarı hikâyeleri değil,
gerçek hayattan süzülmüş, bedeli ödenmiş tecrübelerin dürüstçe paylaşılmasıdır.
Bu satırlar;
her şeyi bilenlerin değil,
yanılanların, bekleyenlerin, vazgeçenlerin ve yeniden ayağa kalkanların sesidir.
“Geleceğe Mektuplar”,
başarıyı parlatmak için değil;
hakikati görünür kılmak için yazılır.
Burada anlatılanlar;
kitaplardan ezberlenmiş öğütler değil,
sahada yaşanmış, bedeli zamanla, sabırla ve bazen yalnızlıkla ödenmiş deneyimlerdir.
Bu mektuplar;
“nasıl daha hızlı yükselirim?” sorusuna cevap vermez.
Ama şunu öğretir:
nasıl sağlam durulur, nasıl yanlış dallardan uzak durulur ve nasıl kendin kalınır.
Okuyacağın her satırda şunu bil:
Bu mektup sana yukarıdan konuşmuyor.
Yanına oturuyor.
Bir yol gösterme iddiası yok;
ama bir yol arkadaşlığı teklif ediyor.
Eğer bu satırlar sana bir an durup düşünmeyi,
bir tercihi yeniden tartmayı
ya da “hayır” demeyi hatırlatıyorsa,
amacına ulaşmış demektir.
Bu mektuplar geleceğe bırakılmıştır.
Ama asıl muhatabı, bugündür.
